Day: March 4, 2025

1. Բարդ ստորադասական նախադասությունը վերածել պարզի:

1. Դիմացը՝ փոքրիկ գյուղաքաղաքի արևմտյան փեշերին, գլուխը վեր է ցցել ոչ մեծ մի բարձունք, որն իշխող դիրք ունի շրջապատի վրա։

Շրջապատում իշխող դիրք ունեցող ոչ մեծ մի բարձունք, գլուխը վեր է ցցել դիմացը՝ փոքրիկ գյուղաքաղաքի արևմտյան փեշերին:

2. Ինչ որ ես ասում եմ, դու պետք է լուրջ ընդունես։

Դու պետք է լուրջ ընդունես իմ ասածով:

3. Հենց այսօր դու գործ կստանաս, և եթե համաձայն ես, վաղվանից կսկսենք աշխատել։

Հենց այսօր գործ ստանալու և համաձայն լինելու դեպքում՝ վաղվանից կսկսենք աշխատել։

4. Ովքեր մեզ մոտ աշխատանքի են անցնում, հենց սկզբից պարտավոր են պատասխանել իմ մի քանի հարցերին:

Մեզ մոտ աշխատանքի անցնողները՝ պարտավոր են հենց սկզբից պատասխանել իմ մի քանի հարցերին։

5. Դասերից հետո ժամեր էի անցկացնում Վենետիկի հայտնի գրադարանում, որ աշխարհիս լավագույններից մեկն է համարվում:

Դասերից հետո ժամեր էի անցկացնում աշխարհի լավագույններից մեկը համարվող Վենետիկի հայտնի գրադարանում:

6. Երևի Միհրդատը չէր զգացել, որ իր խոսքերով ամենից առաջ ինձ է վիրավորում:

Երևի Միհրդատը չէր զգացել՝ իր խոսքերով ամենից առաջ ինձ վիրավորելով։

7. Ամեն ինչ աղոթքով չես կարող անել, չնայած տատս միշտ ապավինում էր աղոթքի զորությանը:

Աղոթքի զորությանը միշտ ապավինելով, թեև տատս չէր կարող ամեն ինչ աղոթքով անել։

8. Թեև քսանհինգ տարեկան չկա, բայց հասցրել է երկու գյուտ արտոնագրել:

Քսանհինգ տարեկան չլինելով՝ հասցրել է երկու գյուտ արտոնագրել։

9. Չե՞ք նեղանում, որ այսպես համարձակ եմ խոսում:

Չե՞ք նեղանում՝ այսպես համարձակ խոսելով։

10. Գաբրիելը չէր թաքցնում, որ ինքը կապված է ինչ-որ կասկածելի անձանց հետ:

Գաբրիելը չէր թաքցնում՝ ինչ-որ կասկածելի անձանց հետ կապված լինելու մասին:

11. Փողոցի ամայության մեջ միայն մի մարդ կար՝ պահակը, որ արձանի պատվանդանի տակ հետ ու առաջ էր անում։

Փողոցի ամայության մեջ միայն մի մարդ կար՝ արձանի պատվանդանի տակ հետ ու առաջ անող պահակը:

12. Անցնում եմ Երևանի հարավային թաղամասերից մեկով, որ բռնեմ Արարատյան դաշտի ճանապարհը:

Անցնում եմ Երևանի հարավային թաղամասերից մեկով՝ Արարատյան դաշտի ճանապարհը բռնելու համար:

13. Հասարակ ալմաստը, որ չհղկված ադամանդն է, բարձր են գնահատում հղկվածից և գաղտնի ընդունակություններ վերագրում նրան:

Բարձր գնահատվող հղկվածից և գաղտնի ընդունակություններ նրան վերնագրող հասարակ ալմաստը չհղկված ադամանդն է:

14. Քչերը հավանաբար գիտեին, որ այդ ամենը մտացածին է։

Քչերը հավանաբար գիտեին՝ այդ ամենը մտացած լինելու մասին։

15. Կան գիտնականներ, որ խճճվում են մանր փաստերի թփուտներում և չեն կարողանում տեսնել վիթխարի անտառը:

Մանր փաստերի թփուտներում խճճվող և վիթխարկ անտառը տեսնել չկարողացող գիտնականներ կան:

Առաջադրանքներ

• Հովիվների համար ի՞նչ է նշանակում «շունը տարան» արտահայտությունը:
• «Շունը տարան» արտահայտության իմաստը
  Հովիվների համար «Շունը տարան» նշանակում է, որ գողերը հոտից առանձնացրել են շներին, որպեսզի անասուններին գողանան։ Երբ շներն անհետանում են, նրանք չեն կարող հոտը պաշտպանել, և գողությունը հեշտանում է։
• Թավ գրված բառերը բառարանով բացատրեք և սովորեք:Թավ գրված բառերը բառարանով բացատրեք և սովորեք:
• Իգիթ – Քաջ, արի տղամարդ։
• Գրազ – Խաղ, պայմանավորվածություն, որում կողմերը համաձայնվում են ինչ-որ արդյունքի դեպքում տրված խոստում կատարել։
• Տինկ տալ – Հենվել, հանգստանալ։
• Քոլոզ – Վահան կամ զինվորական պաշտպանիչ զրահ։
• Դագանակ – Ծանր փայտե կամ մետաղե մահակ։
• Շեղ գրված արտահայտությունների իմաստները բացատրեք բառարանի օգնությամբ:
• «Հավար հե՜յ․․․» – Կանչ, ազդանշան, որով մեկը մյուսին տեղեկացնում է իր ներկայության մասին։
• «Տարա՜ն, տարա՜ն․․․ Ալաբաշ, հե՜յ․․․» – Հովիվների աղաղակը, որը նշան է տալիս, որ անասունները գողանում են։
• Ինչո՞ւ է պատմվածքը կոչվում գրազ:
• Պատմվածքը կոչվում է «Գրազ», քանի որ թուրք Ղափըչօղլին և ավազակը գրազ են գալիս, որ հայերին կարելի է ոչնչացնել։ Սակայն այս գրազը ձախողվում է, քանի որ հովիվ Չատին և նրա մարդիկ կարողանում են պաշտպանել իրենց ունեցվածքը։
• Գտեք պատմվածքում հովիվ Չատիի մոր խոսքերը, դուրս գրեք և մեկնաբանեք, թե ինչու էր քրդի համար լաց լինում:
• Այս խոսքերով նա ցավում էր սպանված քրդի մոր համար, հասկանալով, որ որդեկորույս մայրն անդադար սպասելու է իր որդուն՝ հույս ունենալով, որ նա տուն կվերադառնա։ Չատիի մայրը իր մայրական զգացմունքներով կարեկցում էր նույնիսկ թշնամու մորը։
• Ի՞նչ հասկացաք պատմվածքից:
• Պատմվածքը ցույց է տալիս սահմանային կյանքը, որտեղ հայերն ու քրդերը մշտապես հակամարտության մեջ էին, բայց միևնույն ժամանակ պահպանվում էր որոշակի բարոյականություն։ Այն պատմում է քաջության, խիզախության, արդարության, ինչպես նաև մայրական ցավի ու կարեկցանքի մասին։
• Ինչո՞ւ քրդի հայրը չմեղադրեց հովիվ Չատիին՝ իր որդուն սպանելու համար։
• Քրդի հայրը չմեղադրեց Չատիին, քանի որ գիտեր, որ իր որդին սխալ ճանապարհով էր գնում և ինքն էր ընտրել այդ ճակատագիրը։ Նա ընդունեց որդու մահը որպես արդար հետևանք իր գործողությունների՝ նշելով, որ բազմիցս հորդորել էր նրան հեռու մնալ ավազակային կյանքից, բայց որդին չէր լսել։