«Հայկ և Բել» առասպելը հայ ժողովրդի ազատատենչ ոգու ամենահին և ամենախորհրդանշական արտահայտություններից է։ Այն պատմում է Հայկ Նահապետի պայքարի մասին Բելի դեմ, որը մարմնավորում էր բռնությունը, տիրապետումը և ժողովրդի կամքի ճնշումը։ Այս առասպելի հիմնական գաղափարը ազատությունն է՝ որպես մարդու և ժողովրդի ամենամեծ արժեք։
Բելը ցանկանում էր իր իշխանությանը ենթարկել բոլորին, այդ թվում՝ Հայկին և նրա ցեղը։ Սակայն Հայկը հրաժարվում է ապրել ստրկության մեջ և ընտրում է ազատության ճանապարհը՝ նույնիսկ գիտակցելով պայքարի վտանգը։ Այս ընտրությունը ցույց է տալիս, որ ազատությունը երբեմն պահանջում է զոհողություն, բայց այն ավելի բարձր արժեք է, քան խաղաղ կյանքը՝ առանց անկախության։
Հայկի և Բելի ճակատամարտը խորհրդանշում է ազատության և բռնության հակամարտությունը։ Հայկի հաղթանակը միայն ֆիզիկական ուժի արդյունք չէ, այլ նաև արդարության, միասնականության և հավատքի հաղթանակ։ Այդ պահից սկսած Հայկը դառնում է ազատ ժողովրդի առաջնորդը, իսկ նրա անունով կոչվում է ամբողջ ազգը։
Այս առասպելը սերունդներին փոխանցում է կարևոր ուղերձ՝ ազատությունը չի տրվում, այն նվաճվում է պայքարով։ Հայ ժողովուրդը պատմության ընթացքում բազմիցս հիշել է Հայկի օրինակը՝ պաշտպանելով իր հայրենիքը և ինքնությունը։ «Հայկ և Բել»-ը դարձել է ոչ միայն առասպել, այլ նաև ազգային գաղափարախոսության հիմք։
Եզրափակելով՝ կարելի է ասել, որ «Հայկ և Բել» առասպելը ազատության մասին հավերժական պատմություն է։ Այն հիշեցնում է, որ ժողովուրդը կարող է գոյատևել և զարգանալ միայն այն ժամանակ, երբ ազատ է և հավատում է սեփական ուժերին։