«Թմկաբերդի առումը» պոեմը գրվել է հայ մեծ բանաստեղծ Հովհաննես Թումանյան-ի կողմից։ Այն պատմական թեմայով ստեղծագործություն է, որը ներկայացնում է պարսից տիրակալ Նադիր Շահ-ի արշավանքների ժամանակ տեղի ունեցած դեպքերից մեկը։
Պոեմի հիմքում դրված է անառիկ Թմկաբերդի գրավման պատմությունը։ Բերդի տերը քաջ և հայրենասեր իշխան էր, որը պատրաստ էր մինչև վերջ պաշտպանել իր հայրենիքը։ Նադիր շահը երկար ժամանակ չի կարողանում գրավել բերդը ռազմական ճանապարհով, քանի որ այն ամուր էր և լավ պաշտպանված։ Սակայն շահը դիմում է խորամանկության․ նա խոստումներով ու գայթակղիչ առաջարկներով փորձում է շահել իշխանի կնոջ՝ Թամարի վստահությունը։
Թամարը, հմայված լինելով շահի խոստումներով, մատնում է բերդի գաղտնիքը։ Նրա դավաճանության հետևանքով Թմկաբերդը ընկնում է։ Սակայն վերջում դավաճանությունը չի բերում երջանկություն․ այն ունենում է ողբերգական ավարտ։
Ստեղծագործության գլխավոր գաղափարը դավաճանության դատապարտումն է։ Թումանյանը ցույց է տալիս, որ հայրենիքի նկատմամբ դավաճանությունը ամենամեծ մեղքն է։ Թամարի կերպարը ներկայացնում է մարդու թուլությունը, երբ անձնական շահը վեր է դասվում ազգային ու բարոյական արժեքներից։ Իշխանի կերպարը հակադրություն է Թամարին․ նա խիզախ է, պատվախնդիր և հայրենասեր։
Պոեմում կարևոր է նաև հայրենասիրության թեման։ Իշխանը պատրաստ է զոհվելու, բայց ոչ՝ հանձնելու հայրենի բերդը։ Այս կերպ Թումանյանը բարձրացնում է հավատարմության, արժանապատվության և հայրենասիրության գաղափարները։
Լեզուն պատկերավոր է, հուզական և դրամատիկ։ Պատկերներն ուժեղ են, իսկ ավարտը՝ ուսանելի։
