Մարդու կյանքում որոշումները շատ կարևոր դեր ունեն, որովհետև դրանք կարող են փոխել ոչ միայն իր անձնական ճակատագիրը, այլև ազդել այլ մարդկանց և նույնիսկ ամբողջ երկրի վրա։ Դա հատկապես լավ երևում է «Զաբուղոն» գեղարվեստական հատվածում և պատմական նյութում, որտեղ ներկայացվում է Պետրոս Գետադարձի գործունեությունը։ Այս երկու հատվածներում տարբեր ձևերով ցույց է տրվում, թե ինչպես են մարդու ընտրությունները բերում լուրջ հետևանքների։
Գեղարվեստական հատվածում ներկայացվում է Զաբուղոնի ներքին պայքարը։ Նա մոտենում է այն տունը, որտեղ ապրում է Վասիլիկը, և հասկանում է, որ Վասիլիկը մոռացել է իրեն և ուրիշ մարդու հետ է։ Այս տեսարանը մեծ հարված է նրա համար։ Զաբուղոնի մեջ առաջանում է ուժեղ զայրույթ և վրեժխնդրության ցանկություն։ Նա նույնիսկ պատրաստ է դանակ օգտագործել, ինչը ցույց է տալիս, թե որքան խորն են նրա ապրումները։ Սակայն որոշ ժամանակ անց նա սկսում է մտածել և գնահատել իրավիճակը։ Նա հասկանում է, որ իր դիմացինը արժանի չէ իր զայրույթին և վրեժխնդրությանը։ Այդ պատճառով նա հրաժարվում է իր մտադրությունից և հեռանում է։
Սակայն այս որոշումը նույնպես փոխում է նրա ճակատագիրը։ Նա մնում է միայնակ, առանց տուն և առանց հարազատների։ Նույնիսկ ազատությունը նրան երջանկություն չի բերում, և վերջում նա վերադառնում է բանտ։ Սա ցույց է տալիս, որ Վասիլիկի արարքը՝ Զաբուղոնին մոռանալը, մեծ ազդեցություն ունեցավ նրա կյանքի վրա, իսկ Զաբուղոնի ընտրությունը՝ վրեժ չլուծելը, թեև բարոյական առումով ճիշտ էր, nevertheless նրան չբերեց երջանկություն։ Եթե Զաբուղոնը ընտրեր վրեժխնդրությունը, գուցե նրա կյանքը կընթանար այլ կերպ, սակայն դա կարող էր բերել ավելի ծանր հետևանքների, օրինակ՝ հանցագործության և ավելի մեծ դժբախտության։
Պատմական հատվածում ներկայացվում է Պետրոս Գետադարձի գործունեությունը, որը նույնպես մեծ ազդեցություն ունեցավ Հայաստանի ճակատագրի վրա։ Նրա ժամանակաշրջանում Հայաստանը արդեն թուլացած էր ներքին պայքարների պատճառով։ Սակայն նրա որոշումները ավելի ծանր հետևանքներ ունեցան։ Նա մասնակցեց այն պայմանագրին, որով Անիի թագավորությունը պետք է անցներ Բյուզանդիային։ Այս քայլը պատմության մեջ հայտնի է որպես «Ամոթալի կտակ»։
Բացի այդ, նա նաև ազդեց Գագիկ II թագավորի որոշման վրա՝ մեկնելու Կոստանդնուպոլիս, որտեղ թագավորը այլևս չվերադարձավ։ Արդյունքում Հայաստանը կորցրեց իր անկախությունը, և 1045 թվականին Անիի թագավորությունը անկում ապրեց։ Եթե Պետրոս Գետադարձը այլ ընտրություն կատարեր և ավելի շատ մտածեր երկրի շահերի մասին, հնարավոր է, որ Հայաստանի պատմությունը այլ ընթացք ունենար, և պետությունը կարողանար ավելի երկար պահպանել իր անկախությունը։
Այսպիսով, թե՛ գեղարվեստական, թե՛ պատմական հատվածները ցույց են տալիս, որ մարդու ընտրությունները մեծ նշանակություն ունեն։ Վասիլիկի և Պետրոս Գետադարձի արարքները փոխեցին այլ մարդկանց և ամբողջ երկրի ճակատագիրը։ Զաբուղոնի ընտրությունը ցույց է տալիս մարդու ներքին պայքարը, իսկ Պետրոս Գետադարձի գործողությունները՝ քաղաքական որոշումների ազդեցությունը պետության վրա։
Եզրափակելով՝ կարելի է ասել, որ յուրաքանչյուր մարդ պատասխանատու է իր արարքների համար։ Ճիշտ ընտրությունները կարող են փրկել, իսկ սխալները՝ կործանել թե՛ անհատին, թե՛ ամբողջ ժողովուրդը։